Julia Kania

Lekarz pediatra
Specjalista rehabilitacji medycznej
Założycielka serwisu Doktor Julia

Dziecko z całym swoim bogactwem i potencjałem rozwojowym fascynowało mnie od pierwszych dni mojej drogi zawodowej. A właściwie wcześniej, jeszcze na studiach, kiedy urodziła się moja pierwsza córka. Obserwując jej dynamiczny rozwój, ciekawość świata i radość z jaką odkrywała jego tajemnice, zastanawiałam się jaki udział mają geny, a jaki my, rodzice i otoczenie, w tym, jaką będzie w przyszłości osobą.
Wiedzieliśmy jedno, że nasz dotychczasowy świat stanął na głowie, a nasze dziecko zajęło jego centralne miejsce. Kilka lat później urodziła nam się druga córka, a ja zaopatrzona już w pewien bagaż doświadczenia i pediatrycznej wiedzy, z rosnącym nadal zafascynowaniem i podziwem, obserwowałam, jak niesamowitym procesem jest rozwój dziecka. Wiedziałam, że to, czym obdarujemy nasze dzieci będzie miało ogromny wpływ na ich przyszłe życie. Każde doświadczenie zostawia swój neuronalny ślad. W sensie dosłownym jesteśmy kształtowani przez doświadczanie świata. Im bogatszy w naturalne bodźce i pozytywne relacje, tym lepsza będzie jakość naszego życia.

Moja praca stała się moją pasją. Pracując w oddziale noworodkowym, towarzysząc przy narodzinach dzieci zdrowych, chorych i dzieci zbyt wcześnie urodzonych widziałam, jak ogromne znaczenie dla dziecka ma wrażliwa obecność rodziców, którzy wierzą w swoje kompetencje. Niektóre dzieci wymagały czasem długotrwałej rehabilitacji i rodzice traktowani jak równorzędni partnerzy w procesie terapeutycznym, umacniali się w wierze, że dobre rodzicielstwo może w optymalny sposób wspierać rozwój ich dziecka.
Moja dalsza droga zawodowa była zawsze związana z pracą z dziećmi i ich rodzicami. Upływające lata pracy i nauki utwierdzały mnie w przekonaniu, że rozwój psychoruchowy dziecka jest ściśle powiązany z otoczeniem, w jakim ono wzrasta.
Na każde dziecko patrzę przez pryzmat wrodzonego potencjału, możliwości rozwojowych i środowiska, w którym żyje. Niektórym pacjentom i ich rodzicom towarzyszę od lat w ich zmaganiach i sukcesach. Dzieląc się ze mną swoimi doświadczeniami na terapeutycznej drodze, poszerzają obszar wiedzy i uczą pokory.
My profesjonaliści, wszyscy którzy zajmujemy się dzieckiem, jesteśmy odpowiedzialni za jego rozwój, o tym zawsze staram się pamiętać podejmując kluczowe decyzje dotyczące leczenia.
W swojej pracy zajmuję się dziećmi w różnym wieku i z różnymi problemami neurologicznymi i ortopedycznymi, schorzeniami wrodzonymi i innymi wymagającymi specjalistycznej opieki pediatryczno-rehabilitacyjnej. Moim szczególnym spektrum działania są dzieci z grupy ryzyka, czyli z obciążonym wywiadem ciążowym i okołoporodowym, dzieci przedwcześnie urodzone oraz wszystkie, które wymagają oceny pod kątem zaburzeń neurorozwojowych. Wczesna diagnoza i terapia są kluczowe dla dalszego rozwoju dziecka. Prawidłowa diagnoza jest punktem wyjścia do dalszego postępowania. Wykluczenie nieprawidłowości uchroni dziecko przed niepotrzebnymi działaniami terapeutycznymi, natomiast wczesne wykrycie zaburzeń i ukierunkowanie terapii pozwoli na optymalne wykorzystanie potencjału rozwojowego dziecka i zminimalizowanie lub całkowite zniwelowanie zaburzeń neurorozwojowych. W przypadku wielu dzieci, szczególnie tych z opóźnionym rozwojem psychoruchowym kluczowy i często wystarczający jest instruktaż do postępowania w domu i systematyczne monitorowanie postępów. Wiele lat pracy z dziećmi i rodzicami pokazuje, że taka praktyka bardzo dobrze się sprawdza, ponieważ małe dziecko najlepiej czuje się w znanym i bezpiecznym otoczeniu.

Dzieci z MPD to kolejna, szczególna grupa dzieci, którymi zajmuję się od wielu lat. Podążając stale za najnowszą wiedzą, widzę jak zmieniają się standardy leczenia w tym obszarze. Dobry plan terapeutyczny musi uwzględnić indywidualny stan funkcjonalny pacjenta, potrzeby dziecka i rodziców, a także zaopatrzenie ortopedyczne, które zwiększy funkcjonalność oraz umożliwi uczestnictwo w życiu rodzinnym i społecznym.

Dzieci z wadami postawy to również pacjenci, którym zajmuję się od lat. Wady postawy to wciąż narastający problem u dzieci i młodzieży spędzającej coraz więcej czasu w wirtualnym świecie. Sport nadal nie jest mocną stroną większości z nich. Szybko rosnący organizm i brak ruchu niechybnie prowadzą do rozwoju wady postawy ciała. Podczas konsultacji, po postawieniu diagnozy ustalam program postępowania, czasem wystarcza instruktaż do ćwiczeń w domu, innym razem konieczna jest pogłębiona diagnostyka i skierowanie na rehabilitację. Szczególny nacisk kładę na rozmowę z dzieckiem, podczas której wyjaśniam, że aktywność fizyczna jest dla niego ważna nie tylko ze względu na kształtowanie postawy ciała, ale również dla szeroko pojętego zdrowia psychofizycznego.

To, czym kieruję się w mojej pracy to skupienie na problemach i potrzebach dziecka, ale w kontekście całej rodziny. Moim celem jest rozwijanie świadomości na temat uważnego i kompetentnego rodzicielstwa. Z radością dzielę się wiedzą z rodzicami jak mogą wspomagać rozwój zarówno zdrowego, jak i chorego dziecka. Moją szczególną troską jest propagowanie modelu wczesnej interwencji, który respektuje potrzeby dziecka i jego rodziców, modelu terapii, w którym dobrostan dziecka i aktywne uczestnictwo jest kluczem do sukcesu. My wszyscy zajmujący się dzieckiem jesteśmy odpowiedzialni za jego rozwój i dalszą jego przyszłość. Rodzice oddający dziecko w nasze, specjalistów ręce, ufają nam, a my nie możemy tego zaufania zawieść.
Jestem lekarzem pediatrą, specjalistą rehabilitacji medycznej.
Ukończyłam Akademię Medyczną we Wrocławiu. Po stażu podyplomowym rozpoczęłam pracę w Szpitalu Ginekologiczno-Położniczym w Opolu w Oddziale Noworodkowym. Tam też otworzyłam i zdobyłam specjalizację z pediatrii. Moje zainteresowanie rozwojem psychoruchowym dziecka pokierowało mnie również do pracy w Przyszpitalnej Poradni Wieku Rozwojowego. Cały czas szkoliłam się z zakresu diagnostyki zaburzeń neurorozwojowych i wczesnej interwencji. Po siedmiu latach pracy w Oddziale Noworodkowym, w Oddziale Patologii Noworodka i w Poradni Przyszpitalnej rozpoczęłam pracę w Oddziale Neurologii Dziecięcej. Prawie dwa lata pracy z dziećmi z różnymi schorzeniami neurologicznymi były dobrym i owocnym doświadczeniem zawodowym. Potem przyszedł czas na specjalizację z rehabilitacji medycznej, zakończoną zdanym egzaminem w roku 2005. Już w trakcie specjalizacji założyłam Poradnię Rehabilitacyjną dla Noworodków i Niemowląt, która została przekształcona w Ośrodek Rehabilitacji Dziennej dla Dzieci. Poradnią, a następnie ośrodkiem kierowałam z powodzeniem prawie siedemnaście lat zdobywając bagaż wiedzy i doświadczeń., które chcę nadal pogłębiać i rozwijać prowadząc własną specjalistyczną praktykę lekarską.